රන් ඔටුන්නේ සිහිනය පසෙකලා මව්බිමේ නිදහස සෙවූ වීරවරිය.. දේශය වෙනුවෙන් දිවි පිදූ ඉරේෂාගේ කතාව.
සමාජ මාධ්ය ජාලාවල දිනපතාම අප දකින්නේ එකම ආකෘතියක මෝස්තර නිරූපිකාවන්ගේ චමත්කාරජනක ඡායාරූප හෝ සාමාන්ය මිලිටරි පුවත් විතරයි.
එහෙත්, මෝස්තර නිරූපණ ක්ෂේත්රයේ දිදුලන තරුවක් වීමට සියලුම මඟ සලසා තිබියදී, තමන්ගේ සුන්දර තාරුණ්යයත්, ආකර්ෂණීය රූපශ්රීයක් මේ රටේ ඒකීයභාවය වෙනුවෙන් කැප කළ අභිමානවත් වීරවරියක පිළිබඳ මතකය කාලයේ වැලිතලාවෙන් වැසී ගොස් තිබෙනවා.
ඉරේෂා නිල්මිණි කියන්නේ ශ්රී ලංකා යුද හමුදා ඉතිහාසයේ සතුරන්ගේ මාරක ප්රහාරයකට මුහුණ දී දිවි පිදූ ප්රථම මිලිටරි පොලිස් (Military Police) කාන්තා සෙබළියයි.
මේ සුවිශේෂී ජීවිත කතාව ආරම්භ වන්නේ අනූව දශකයේ මුල් භාගයෙනි. ඇය උපතින්ම කාගේත් නෙත් සිත් ඇදගන්නා රූපයකට මෙන්ම අසිරිමත් ගුණාංග රැසකට හිමිකම් කියූ දක්ෂ යුවතියකි.
පෞද්ගලික ආයතනයක පිළිගැනීමේ නිලධාරිනියක් (Receptionist) ලෙස ඇය සිය වෘත්තීය ජීවිතයේ මුල්ම පියවර තැබුවා.
ඇගේ තිබූ කාර්යක්ෂම පෙනුම හා ප්රියමනාප කතාබහ නිසා ඇය ඉතා ඉක්මනින්ම කාගේත් ගෞරවය දිනාගැනීමට සමත් වුණා.
එහෙත්, තමන්ගේ ජීවිතයෙන් සමාජයට වඩාත් අර්ථවත් යමක් ඉටු කිරීම ඇගේ එකම අභිප්රාය වුණා. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ඇය පසුව කෝට්ටේ ක්රිස්තු දේවස්ථාන විද්යාලයේ (Christ Church School, Kotte) ගුරුවරියක් ලෙස සේවයට බැඳුණා.
දූ දරුවන්ට අකුරු කරවමින්, ඔවුන්ට මවකගේ සෙනෙහස දෙමින් ගත කළ ඒ ගුරු ජීවිතය ඉතාමත් අහිංසක මෙන්ම සුන්දර එකක් වූ අතර, අදටත් ඇගෙන් ශිල්ප ලැබූ සිසුන් මහත් ආදරයෙන් ඇයව සිහිපත් කරනවා.
ඇය ගුරු වෘත්තියේ නිරත වෙමින් සිටියදී, 1992 වසරේ මෙරට පැවැත්වූ දැවැන්තම රූපලාවන්ය තරගාවලියක් වූ "ලෝක රූ රැජින සඳහා ශ්රී ලංකා රූ රැජින" (Miss Sri Lanka for Miss World) තරගය සංවිධානය වුණා.
හිතමිතුරන්ගේ දැඩි දිරිගැන්වීම මත ඉරේෂා ද ඊට ඉදිරිපත් වීමට තීරණය කළා. දිවයිනේ නන් දෙසින් පැමිණි රූමත්ම යුවතියන් සිය ගණනක් අභිබවමින්, තමන්ගේ සහජ බුද්ධියෙන් සහ අසමසම රූපශ්රීයෙන් විනිශ්චය මණ්ඩලයේ ඉහළම ලකුණු දිනාගැනීමට ඇයට හැකි වුණා.
අවසානයේ ඇය එම මහා තරගාවලියේ අවසාන මහා තරගකාරියන් අතරටම තේරී පත් වුණා. සිනමා නිළියක් වීමට, මෝස්තර නිරූපණයෙන් මුදල් යාන වාහන පසුපස හඹා යමින් සුඛෝපභෝගී ජීවිතයක් ගත කිරීමට ඇයට එදා ඕනෑතරම් අවස්ථා තිබුණා.
එහෙත්, ඇය තෝරාගත්තේ මුළුමනින්ම වෙනස්, අතිශය කටුක හා අන්තරායකර මාවතකි. රට තුළ දරුණු ලෙස යුද ගිනි ඇවිළෙමින් තිබූ ඒ යුගයේ, දිනපතා ඇසුණු සෙබළුන්ගේ මරණ හා මව්බිමේ වේදනාව ඉරේෂාගේ සංවේදී හදවත තදින්ම කම්පා කළා.
රූ රැජින වේදිකාව මත සේද සාරි හැඳ, ව්යාජ සිනහවක් පානවාට වඩා, රට වෙනුවෙන් මිලිටරි නිල ඇඳුම ඇඳ තුවක්කුවක් අතට ගැනීම උතුම් බව ඇය දැඩිව විශ්වාස කළා.
ඒ අනුව සියලු සැප සම්පත් හා ආකර්ෂණීය සිහින පසෙකලා ඇය ශ්රී ලංකා යුද හමුදාවට බැඳුණා.
හමුදාව තුළද අතිශය විනයගරුක හා දැඩිම බලකායක් ලෙස සැලකෙන 'ශ්රී ලංකා යුද හමුදා පොලිස්' බලකාය ඇය සිය සේවය සඳහා තෝරාගත්තා.
රූ රැජිනක ලෙස සුරතලයට හැදුණු කෙල්ලක්, දූවිලි, මඩ හා දැඩි අව් රශ්මිය මැද දරුණු මිලිටරි පුහුණුවීම් සාර්ථකව නිමා කර, නිල ඇඳුමෙන් සැරසී රාජකාරී භාරගනිද්දී මුළු හමුදාවම ඇය දෙස බැලුවේ ගෞරව පූර්වක පුදුමයකින්.
ඇගේ දැඩි පුහුණුවෙන් පසු ඇගේ සේවය වෙන් වූයේ සාමකාමී නගරයකට නොව, එකල යුද්ධයේ උණුසුම්ම කලාපය වූ යාපනය අර්ධද්වීපයටයි.
1997 වර්ෂයේදී ඇය යාපනයේ ඉදිරි ආරක්ෂක වළලු ආශ්රිතව රාජකාරී කරමින් සිටියදී මුළු රටම සසල කළ ඒ ඛේදවාචකය සිදු වුණා.
එල්.ටී.ටී.ඊ ත්රස්තවාදීන් විසින් හමුදා කඳවුරු ඉලක්ක කර ගනිමින් දරුණුතම මෝටාර් සහ වෙඩි ප්රහාර මාලාවක් එල්ල කළා.
ඇදහැලෙන වෙඩි වරුසා මැද, තමන්ගේ ජීවිතය පිළිබඳව නොසිතා සතුරාට එරෙහිව වීරෝදාර ලෙස සටන් කර තිබෙනවා.
එහෙත්, අවාසනාවන්ත ලෙස සතුරන්ගේ මාරක ප්රහාරයක් ඇගේ සිරුරට එල්ල වුණා. ඒ අනුව 1997 දී යාපනයේදී එල්.ටී.ටී.ඊ ප්රහාරයකින් මියගිය ශ්රී ලංකා ඉතිහාසයේ ප්රථම හමුදා පොලිස් කාන්තා සෙබළිය ලෙස ඉරේෂා නිල්මිණි ඉතිහාසයේ රන් අකුරින් සටහන් වුණා.
ඇය මෙලෙස සමුගන්නා විට සිය ජීවිතයේ සුන්දරම සහ තාරුණ්යයේ උපරිම අවධියයි ගෙවමින් සිටියා. එදා ඇය රූ රැජින වේදිකාවේ හෝ මෝස්තර නිරූපණ ක්ෂේත්රයේම රැඳී සිටියා නම්, සමහර විට අදටත් ඇය ජීවතුන් අතර සිටීමට ඉඩ තිබුණා.
අද අප අත්විඳින මේ නිදහස් මව්බිම වෙනුවෙන් ඇය තමන්ගේ පෞද්ගලික සුඛවිහරණය, තමන්ගේ රූපය හා සියලුම හීන පරිත්යාග කළා.
ඇය නිරූපණ වේදිකව මත තැබූ පියවරවලට වඩා, ඇය මිලිටරි බූට් සපත්තු දමා යුද බිමේ තැබූ පියවරවල් දහස් වාරයක් වටිනා බව ශ්රී ලංකා යුද හමුදාව තහවුරු කළා.
මෙවැනි වීරවරියන්ගේ නාමයන් කාලයාගේ ඇවෑමෙන් වැළලී යාමට ඉඩ නොදී, සදාකාලිකවම හදවත් තුළ තබා ගැනීම කෘතගුණ දන්නා ජාතියක් ලෙස අප සැමගේම පරම වගකීමක්.සමාජ මාධ්ය ජාලාවල දිනපතාම අප දකින්නේ එකම ආකෘතියක මෝස්තර නිරූපිකාවන්ගේ චමත්කාරජනක ඡායාරූප හෝ සාමාන්ය මිලිටරි පුවත් විතරයි.
එහෙත්, මෝස්තර නිරූපණ ක්ෂේත්රයේ දිදුලන තරුවක් වීමට සියලුම මඟ සලසා තිබියදී, තමන්ගේ සුන්දර තාරුණ්යයත්, ආකර්ෂණීය රූපශ්රීයක් මේ රටේ ඒකීයභාවය වෙනුවෙන් කැප කළ අභිමානවත් වීරවරියක පිළිබඳ මතකය කාලයේ වැලිතලාවෙන් වැසී ගොස් තිබෙනවා.
ඉරේෂා නිල්මිණි කියන්නේ ශ්රී ලංකා යුද හමුදා ඉතිහාසයේ සතුරන්ගේ මාරක ප්රහාරයකට මුහුණ දී දිවි පිදූ ප්රථම මිලිටරි පොලිස් (Military Police) කාන්තා සෙබළියයි.
මේ සුවිශේෂී ජීවිත කතාව ආරම්භ වන්නේ අනූව දශකයේ මුල් භාගයෙනි. ඇය උපතින්ම කාගේත් නෙත් සිත් ඇදගන්නා රූපයකට මෙන්ම අසිරිමත් ගුණාංග රැසකට හිමිකම් කියූ දක්ෂ යුවතියකි.
පෞද්ගලික ආයතනයක පිළිගැනීමේ නිලධාරිනියක් (Receptionist) ලෙස ඇය සිය වෘත්තීය ජීවිතයේ මුල්ම පියවර තැබුවා.
ඇගේ තිබූ කාර්යක්ෂම පෙනුම හා ප්රියමනාප කතාබහ නිසා ඇය ඉතා ඉක්මනින්ම කාගේත් ගෞරවය දිනාගැනීමට සමත් වුණා.
එහෙත්, තමන්ගේ ජීවිතයෙන් සමාජයට වඩාත් අර්ථවත් යමක් ඉටු කිරීම ඇගේ එකම අභිප්රාය වුණා. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ඇය පසුව කෝට්ටේ ක්රිස්තු දේවස්ථාන විද්යාලයේ (Christ Church School, Kotte) ගුරුවරියක් ලෙස සේවයට බැඳුණා.
දූ දරුවන්ට අකුරු කරවමින්, ඔවුන්ට මවකගේ සෙනෙහස දෙමින් ගත කළ ඒ ගුරු ජීවිතය ඉතාමත් අහිංසක මෙන්ම සුන්දර එකක් වූ අතර, අදටත් ඇගෙන් ශිල්ප ලැබූ සිසුන් මහත් ආදරයෙන් ඇයව සිහිපත් කරනවා.
ඇය ගුරු වෘත්තියේ නිරත වෙමින් සිටියදී, 1992 වසරේ මෙරට පැවැත්වූ දැවැන්තම රූපලාවන්ය තරගාවලියක් වූ "ලෝක රූ රැජින සඳහා ශ්රී ලංකා රූ රැජින" (Miss Sri Lanka for Miss World) තරගය සංවිධානය වුණා.
හිතමිතුරන්ගේ දැඩි දිරිගැන්වීම මත ඉරේෂා ද ඊට ඉදිරිපත් වීමට තීරණය කළා. දිවයිනේ නන් දෙසින් පැමිණි රූමත්ම යුවතියන් සිය ගණනක් අභිබවමින්, තමන්ගේ සහජ බුද්ධියෙන් සහ අසමසම රූපශ්රීයෙන් විනිශ්චය මණ්ඩලයේ ඉහළම ලකුණු දිනාගැනීමට ඇයට හැකි වුණා.
අවසානයේ ඇය එම මහා තරගාවලියේ අවසාන මහා තරගකාරියන් අතරටම තේරී පත් වුණා. සිනමා නිළියක් වීමට, මෝස්තර නිරූපණයෙන් මුදල් යාන වාහන පසුපස හඹා යමින් සුඛෝපභෝගී ජීවිතයක් ගත කිරීමට ඇයට එදා ඕනෑතරම් අවස්ථා තිබුණා.
එහෙත්, ඇය තෝරාගත්තේ මුළුමනින්ම වෙනස්, අතිශය කටුක හා අන්තරායකර මාවතකි. රට තුළ දරුණු ලෙස යුද ගිනි ඇවිළෙමින් තිබූ ඒ යුගයේ, දිනපතා ඇසුණු සෙබළුන්ගේ මරණ හා මව්බිමේ වේදනාව ඉරේෂාගේ සංවේදී හදවත තදින්ම කම්පා කළා.
රූ රැජින වේදිකාව මත සේද සාරි හැඳ, ව්යාජ සිනහවක් පානවාට වඩා, රට වෙනුවෙන් මිලිටරි නිල ඇඳුම ඇඳ තුවක්කුවක් අතට ගැනීම උතුම් බව ඇය දැඩිව විශ්වාස කළා.
ඒ අනුව සියලු සැප සම්පත් හා ආකර්ෂණීය සිහින පසෙකලා ඇය ශ්රී ලංකා යුද හමුදාවට බැඳුණා.
හමුදාව තුළද අතිශය විනයගරුක හා දැඩිම බලකායක් ලෙස සැලකෙන 'ශ්රී ලංකා යුද හමුදා පොලිස්' බලකාය ඇය සිය සේවය සඳහා තෝරාගත්තා.
රූ රැජිනක ලෙස සුරතලයට හැදුණු කෙල්ලක්, දූවිලි, මඩ හා දැඩි අව් රශ්මිය මැද දරුණු මිලිටරි පුහුණුවීම් සාර්ථකව නිමා කර, නිල ඇඳුමෙන් සැරසී රාජකාරී භාරගනිද්දී මුළු හමුදාවම ඇය දෙස බැලුවේ ගෞරව පූර්වක පුදුමයකින්.
ඇගේ දැඩි පුහුණුවෙන් පසු ඇගේ සේවය වෙන් වූයේ සාමකාමී නගරයකට නොව, එකල යුද්ධයේ උණුසුම්ම කලාපය වූ යාපනය අර්ධද්වීපයටයි.
1997 වර්ෂයේදී ඇය යාපනයේ ඉදිරි ආරක්ෂක වළලු ආශ්රිතව රාජකාරී කරමින් සිටියදී මුළු රටම සසල කළ ඒ ඛේදවාචකය සිදු වුණා.
එල්.ටී.ටී.ඊ ත්රස්තවාදීන් විසින් හමුදා කඳවුරු ඉලක්ක කර ගනිමින් දරුණුතම මෝටාර් සහ වෙඩි ප්රහාර මාලාවක් එල්ල කළා.
ඇදහැලෙන වෙඩි වරුසා මැද, තමන්ගේ ජීවිතය පිළිබඳව නොසිතා සතුරාට එරෙහිව වීරෝදාර ලෙස සටන් කර තිබෙනවා.
එහෙත්, අවාසනාවන්ත ලෙස සතුරන්ගේ මාරක ප්රහාරයක් ඇගේ සිරුරට එල්ල වුණා. ඒ අනුව 1997 දී යාපනයේදී එල්.ටී.ටී.ඊ ප්රහාරයකින් මියගිය ශ්රී ලංකා ඉතිහාසයේ ප්රථම හමුදා පොලිස් කාන්තා සෙබළිය ලෙස ඉරේෂා නිල්මිණි ඉතිහාසයේ රන් අකුරින් සටහන් වුණා.
ඇය මෙලෙස සමුගන්නා විට සිය ජීවිතයේ සුන්දරම සහ තාරුණ්යයේ උපරිම අවධියයි ගෙවමින් සිටියා. එදා ඇය රූ රැජින වේදිකාවේ හෝ මෝස්තර නිරූපණ ක්ෂේත්රයේම රැඳී සිටියා නම්, සමහර විට අදටත් ඇය ජීවතුන් අතර සිටීමට ඉඩ තිබුණා.
අද අප අත්විඳින මේ නිදහස් මව්බිම වෙනුවෙන් ඇය තමන්ගේ පෞද්ගලික සුඛවිහරණය, තමන්ගේ රූපය හා සියලුම හීන පරිත්යාග කළා.
ඇය නිරූපණ වේදිකව මත තැබූ පියවරවලට වඩා, ඇය මිලිටරි බූට් සපත්තු දමා යුද බිමේ තැබූ පියවරවල් දහස් වාරයක් වටිනා බව ශ්රී ලංකා යුද හමුදාව තහවුරු කළා.
මෙවැනි වීරවරියන්ගේ නාමයන් කාලයාගේ ඇවෑමෙන් වැළලී යාමට ඉඩ නොදී, සදාකාලිකවම හදවත් තුළ තබා ගැනීම කෘතගුණ දන්නා ජාතියක් ලෙස අප සැමගේම පරම වගකීමක්.
අන්තර්ජාලය ඇසුරෙන්..